لاکپشتهای نینجا را با پیتزا خوردن و فریادهای شاد «کاوابونگا» به یاد میآوریم، این بار اما جای خود را به سکوتی سنگین و رنگی از خون دادهاند. «آخرین رونین» اقتباسی از پرفروشترین کمیک بزرگسالان این فرنچایز است که در آن، از چهار برادر معروف تنها یکی باقی مانده است. تصور کنید نیویورک پساآخرالزمانی را، زیر سلطهی بیرحم نوادهی «شردر»، و تنها یک لاکپشت مانده تا انتقام سقوط خانوادهاش را بگیرد. این دیگر آن داستان کودکانه نیست، این یک حماسهی تراژیک و خاموش دربارهی سوگ، وظیفه و افتخار است.
بررسی بازی The Last Ronin؛ ماتمی در ژرفای شب
پلاتینیومگیمز دست به کار میشود
از مهمترین خبرهایی که طرفداران را حسابی ذوقزده کرد، انتخاب استودیوی پلاتینیومگیمز (PlatinumGames) به عنوان توسعهدهندهی این پروژه است. بله، همان نابغههایی که بازیهایی مثل «Bayonetta» و «Nier: Automata» را ساختهاند، حالا پشت میز کار لاکپشتها نشستهاند. همین موضوع کافی است تا بدانید سیستم مبارزات بازی، یک ضیافت تمامعیار از حرکات آکروباتیک، ضدحملات مرگبار و شمشیرزنیهای سینمایی خواهد بود. آنهایی که بازیهای پلاتینیوم را تجربه کردهاند، میدانند که کنترل کاراکتر در دستانشان به یک سمفونی از ضربات تبدیل میشود.
داستانی که اشکات را درمیآورد
داستان بازی، وفادارانه به منبع کمیک، روایتگر آخرین لاکپشت بازمانده است. سفر او در نیویورکی سرد و بیروح، با فلشبکهایی به روزهای خوش گذشته همراه میشود. قرار نیست در این داستان شاهد پیروزی قاطع قهرمان بر شر باشیم. در عوض، روایت پر از فقدان و تلخی است. نویسندگان این کمیک، یعنی خود کوین ایستمن (خالق لاکپشتها) و تام والتز، مستقیماً در ساخت بازی مشارکت داشتهاند تا اطمینان حاصل شود که لحن غمگین و بالغ کمیک بهدرستی به جهان بازی منتقل میشود. شخصیتپردازی مایکلآنجلو (که هویت رونین در طول داستان لو میرود) در این میان عمق خاصی پیدا میکند، کسی که روزگاری شادترین عضو تیم بود، اکنون تبدیل به سایهی خاموشی از خودش شده است.
گیمپلی و فضای بصری
از آنجایی که پلاتینیومگیمز هدایت بازی را بر عهده دارد، میتوان انتظار یک بازی اکشن نقشآفرینی سوم شخص با سطح دشواری بالا و نبردهای غرق در خون را داشت. سیستم مبارزات احتمالاً بر پایهی استفاده از بوسورین (چوب دستی دو سر)، شوریکن و تکنیکهای نینجوتسو طراحی شده است. از نظر بصری، تریلرهای منتشر شده فضایی آلوده، بارانی و سایبرپانکی را نشان میدهند که تضاد شدیدی با کارتونهای رنگارنگ دههی 80 دارد. استفاده از قدرت PS5 برای بارگذاری سریع محیطها و هماهنگی حرکات با کنترلر دوالسنس، میتواند غوطهوری در این دنیای تاریک را دوچندان کند.
نقد وارده
با تمامی این بحثها، جسارت پلاتینیوم در تغییر فرمول همیشگی لاکپشتها ممکن است برای برخی طرفداران قدیمی که دنبال خاطرات خوش کودکی هستند، تلخ باشد. در بازی The Last Ronin برای PS5
خبری از طنزهای بامزه و شوخیهای دوستانه نیست. فضای سنگین و افسردهوار آن ممکن است برای همه جذاب نباشد. همچنین بازی کاملاً تکنفره است و قرار نیست در آن چهار برادر را همزمان کنترل کنید. خلوتبودن بازی و نبود شخصیتهای جانبی آشنا (حداقل در نقش مثبت) در بخشهای ابتدایی، شاید حس تنهایی را به کامتان تلختر کند. اما این تنها راهی است که این قصه باید روایت شود.
چرا دیسک بازی بخریم؟
- فیزیکال همیشگی: دیسک The Last Ronin را روی قفسه بگذارید. این عنوان یک شاهکار هنری و یک قطعهی کلکسیونیست که ارزش آن بیشتر میشود.
- پایان یک افسانه: این شاید یکی از تاثیرگذارترین روایتهایی باشد که تابهحال در مورد این شخصیتها ساخته شده است. مالکیت فیزیکی این خاطره، ارزشی فراتر از یک فایل دیجیتال دارد.
- در امان ماندن از بن: هیچ ریسکی برای از دست دادن دسترسی به بازی به دلیل Ban شدن اکانت یا حذف سرورها وجود ندارد.
- ارزش تکمیل کلکسیون: برای هواداران پروپاقرص سری TMNT، داشتن جلد فیزیکی این بازی در کنار کمیکهای The Last Ronin، یک ضرورت است.
- قابلیت فروش و مبادله: اگر بعد از تمام کردن بازی، حس کردید دلتان نمیخواهد دوباره این غم را تجربه کنید، همیشه میتوانید دیسک را بفروشید و سراغ یک تجربهی شادتر بروید.
ویژگیهای شاخص
- توسعه توسط پلاتینیومگیمز، خالق عناوینی تحسینشده مثل Bayonetta و Nier: Automata
- وفاداری کامل به کمیک پرفروش و تحسینشدهی The Last Ronin
- روایت یک داستان پایانی کاملاً بالغ، تراژیک و تاریک
- گیمپلی اکشن نقشآفرینی تکنفره با تاکید بر نبردهای سریع و خشن
- طراحی هنری دیستوپیایی و فضای نوآر، نمایش شهری اشغالشده و زیر سلطه
- تمرکز بر هویت مخفی رونین و فلشبکهایی به مرگ سخت لئوناردو، دوناتلو و رافائل
- تکمیلکنندهی نهایی کلکسیون و کمیکهای TMNT؛ مناسب برای هواداران بزرگسال
